നീയെന്റെ പ്രണയത്തിനു കുറുകെ പണിത
ചില്ല് വേലികള് താണ്ടുമ്പോള്
എന്റെ മിഴികളിനിന്ന് പൊഴിഞ്ഞ നിണകണങ്ങള്
വിത്ത് പാകി എന് ഹൃത്തിലൊരു
ചുവന്ന റോസ് പൂങ്കാവനത്തിനായ്..
കൊഴിയാനനുവദിച്ചില്ല ഞാനൊരു റോസും,
മുള്ളുകള് കൊണ്ടെന്റെ കൈകളില് രക്തം പടരുമ്പോഴും..
നിന്റെ പ്രണയത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പിനന്ത്യമായി
നിണകണങ്ങള് നിറഞ്ഞ എന് മിഴിയിണകള്
എന്നെന്നേക്കുമായ് അടയുന്ന നേരത്തും
നെഞ്ചോടു ചേര്ക്കും ഞാന് നിനക്കായ് കരുതിയൊരു
വാടാത്ത വിടര്ന്ന ചുവന്ന റോസാപ്പൂ..
No comments:
Post a Comment