പ്രവാസി പ്രയാസിയാണ്,കറവപ്പശുവാണ് തുടങ്ങിയ മനംമടുപ്പിക്കുന്ന വിലാപക്കാഴ്ച്കകളുടെ ആധിക്യത്തിലുരിത്തിരിഞ്ഞ വിരോധക്കുറിപ്പ്:
ആറു വര്ഷമായി തുടരുന്ന എന്റെ പ്രവാസ ജീവിതാനുഭവത്തില് ഇങ്ങനെയൊരു വികാരം ഉളവാക്കിയിട്ടില്ല, ഒരിക്കലും. വീട്ടു ചിലവിനായുള്ള പണം അയച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ ഉമ്മാനോട് ഞാൻ പറയാറുണ്ട്, ഉമ്മാക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അതിൽ നിന്നെടുക്കാൻ. അപ്പോൾ ഉമ്മ പറയും, ഇപ്പോൾ വേണ്ട, പിന്നെയെടുക്കാം.. ആ പിന്നെ ആറ് വർഷമായി ഇന്നും തുടരുന്നു. എന്റെ ഭാര്യക്കും കുട്ടികൾക്കുമുള്ള പണം മാത്രം ബാങ്കിൽ നിന്നും പിൻവലിക്കുകയും ചെയ്യും. കുടുംബത്തിലോ നാട്ടിലോ സഹായമർഹതപ്പെട്ടവരുടെ വല്ല ചടങ്ങുകളോ മറ്റോ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ഞാൻ ഉമ്മാനോട് എന്റെ വകയായി എന്തെങ്കിലും നല്കാൻ പറയും, അപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ മറുപടി, 'വേണ്ട മോനെ, നിന്റെ അവസ്ഥ നമുക്കറിയുന്നതല്ലേ, നീയിപ്പോൾ ഒന്നും നല്കേണ്ടതില്ല' എന്നായിരിക്കും.
അവധിയെടുത്ത് നാട്ടിലേക്ക് യാത്രതിരിക്കാൻ നേരത്ത് ഉമ്മാമയെയും ഉമ്മയെയും സഹോദരങ്ങളെയും വിളിച്ച് എന്താ കൊണ്ട് വരേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന മറുപടി, ഒന്നും വേണ്ട മോനെ, എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.. നീയിങ്ങൊട്ട് വന്നൊന്നു കണ്ടാൽ മതി എന്നായിരിക്കും.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ വേർപിരിഞ്ഞു ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നല്ലോ എന്ന മനോവ്യഥ, അത് മാത്രമാണ്, അത് തന്നെയാണ് പ്രവാസത്തിന്റെ നോവും.
എന്നെക്കുറിച്ച് എന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായ ഈ തിരിച്ചറിവിന് കാരണം, എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വരുമാനം, ചിലവ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു യഥാര്ത്ഥ ചിത്രം പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭത്തില് തന്നെ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത് കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. മിക്ക പ്രവാസികളും തങ്ങളുടെ ജീവിതാവസ്ഥ വീട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അത് കാരണം നമ്മുടെ വരുമാനത്തിൽ കവിഞ്ഞ ജീവിതനിലവാരമാണ് വീട്ടുകാർ അനുഭവിക്കുന്നത്. ഇത്തരം അവസ്ഥയിൽ ജീവിച്ച് കടത്തിൽ മുങ്ങിത്താഴ്ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിലരെ എനിക്ക് പരിചയമുണ്ട്.
പ്രവാസികൾ തങ്ങളുടെ വരുമാനം, ചിലവ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു യഥാർത്ഥ ചിത്രം വീട്ടുകാരെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തണം. അല്ലാതെ ഗള്ഫ്കാരന്റെ പുറം മോടിയില് അഭിരമിച്ച് പ്രവാസി പ്രയാസിയാണ്, കറവപ്പശുവാണ് എന്നൊക്കെ വിലപിച്ചിട്ടെന്ത് കാര്യം!
ആറു വര്ഷമായി തുടരുന്ന എന്റെ പ്രവാസ ജീവിതാനുഭവത്തില് ഇങ്ങനെയൊരു വികാരം ഉളവാക്കിയിട്ടില്ല, ഒരിക്കലും. വീട്ടു ചിലവിനായുള്ള പണം അയച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ ഉമ്മാനോട് ഞാൻ പറയാറുണ്ട്, ഉമ്മാക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അതിൽ നിന്നെടുക്കാൻ. അപ്പോൾ ഉമ്മ പറയും, ഇപ്പോൾ വേണ്ട, പിന്നെയെടുക്കാം.. ആ പിന്നെ ആറ് വർഷമായി ഇന്നും തുടരുന്നു. എന്റെ ഭാര്യക്കും കുട്ടികൾക്കുമുള്ള പണം മാത്രം ബാങ്കിൽ നിന്നും പിൻവലിക്കുകയും ചെയ്യും. കുടുംബത്തിലോ നാട്ടിലോ സഹായമർഹതപ്പെട്ടവരുടെ വല്ല ചടങ്ങുകളോ മറ്റോ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ഞാൻ ഉമ്മാനോട് എന്റെ വകയായി എന്തെങ്കിലും നല്കാൻ പറയും, അപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ മറുപടി, 'വേണ്ട മോനെ, നിന്റെ അവസ്ഥ നമുക്കറിയുന്നതല്ലേ, നീയിപ്പോൾ ഒന്നും നല്കേണ്ടതില്ല' എന്നായിരിക്കും.
അവധിയെടുത്ത് നാട്ടിലേക്ക് യാത്രതിരിക്കാൻ നേരത്ത് ഉമ്മാമയെയും ഉമ്മയെയും സഹോദരങ്ങളെയും വിളിച്ച് എന്താ കൊണ്ട് വരേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന മറുപടി, ഒന്നും വേണ്ട മോനെ, എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.. നീയിങ്ങൊട്ട് വന്നൊന്നു കണ്ടാൽ മതി എന്നായിരിക്കും.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ വേർപിരിഞ്ഞു ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നല്ലോ എന്ന മനോവ്യഥ, അത് മാത്രമാണ്, അത് തന്നെയാണ് പ്രവാസത്തിന്റെ നോവും.
എന്നെക്കുറിച്ച് എന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടായ ഈ തിരിച്ചറിവിന് കാരണം, എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വരുമാനം, ചിലവ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു യഥാര്ത്ഥ ചിത്രം പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭത്തില് തന്നെ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത് കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. മിക്ക പ്രവാസികളും തങ്ങളുടെ ജീവിതാവസ്ഥ വീട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അത് കാരണം നമ്മുടെ വരുമാനത്തിൽ കവിഞ്ഞ ജീവിതനിലവാരമാണ് വീട്ടുകാർ അനുഭവിക്കുന്നത്. ഇത്തരം അവസ്ഥയിൽ ജീവിച്ച് കടത്തിൽ മുങ്ങിത്താഴ്ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിലരെ എനിക്ക് പരിചയമുണ്ട്.
പ്രവാസികൾ തങ്ങളുടെ വരുമാനം, ചിലവ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു യഥാർത്ഥ ചിത്രം വീട്ടുകാരെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തണം. അല്ലാതെ ഗള്ഫ്കാരന്റെ പുറം മോടിയില് അഭിരമിച്ച് പ്രവാസി പ്രയാസിയാണ്, കറവപ്പശുവാണ് എന്നൊക്കെ വിലപിച്ചിട്ടെന്ത് കാര്യം!
No comments:
Post a Comment